Sommige Chefssss met sterren....

Soms denken koks, chefs, dat zij het 'wiel' opnieuw ontdekt te hebben, ze komen praten binnen televisie-programma's maar, het is alsof er een clown optreed zonder circus. Ik ben hier wars van... van de sterrenhemel...

Iedereen gun ik genoegen en waardigheid, mits bewezen, maar een zelf aangemeten waardigheid doet mij verafschuwen. 

Het gaat binnen de horeca maar om één doel, gastvrijheid creëren en doelgroepen aanspreken, volle huizen hebben... koks zullen moeten kunnen koken en de bediening zal moeten kunnen bedienen...

Dit is een Utopia..... de laatsten der mohikanen (nieuwe generatie) laten zich commercieel inpakken.... en wat is een 'culinaire stoelendans' dan nog waard.....

Doe gewoon je ding denk ik dan (en wie ben ik) maar wees bewust, ons beroep is te vergelijken met dat van een goede loodgieter, dakdekker, metselaar, etc,... niet meer en niet minder... mooie ambachten.... maar koks moeten leren om met beide poten in de modder te staan' en dat ontbreekt soms. 

Weet u wat er raar is aan dit verhaal, ik ben kok, chef.... maar vaak schaam ik me.... door die idioten die het vak 'verhemelen'....binnen programma's.... 

Wanneer dient een seizoen zich aan...

Vanmorgen, heel vroeg was is bezig.... ons 'kotje' verdient een update en daarvoor is een gedegen mise en place nodig om binnen geplande momenten 'effectief' te kunnen handelen. Het is officieel lente, maar de natuur kent onze kalender niet, 't zal inderdaad lente zijn maar de hagelbuien waren talrijk en het was koud. De fruittelers zijn 'beregenend' deze nachten....

Ons kotje, krijgt wat 'smink' aan de buitenkant... want er komen meneren langs om een oordeel te vellen en aan de binnenkant nemen we afscheid van hetgeen we twintig jaar geleden geweldig vonden... 'k ben dus naast mijn werk zowel buiten als binnen bezig en dat is prettig als 'niet-stilzitter....De meneren zullen oordelen over ''waarden' aangaande onroerend goed, die voor mij belangrijk zijn om een gebouwtje te kunnen optimaliseren voor de aankomende twintig jaar...

Tussen de buien  door door doe ik de werkzaamheden aan het huisje die daadwerkelijk kunnen, het schilderwerk staat 'downlow' door de buien, maar binnen verwijder ik verflagen die er al zowat honderd jaar op zitten. Waarbij ik wel wil opmerken dat er toen enkel maar met kwaliteit werd gewerkt... 't kost veel energie en doorzettingsvermogen om het goed te doen..

Tijdens deze privé-sessie-aangaande huis-update kreeg ik een telefoontje van ons restaurant of wij asperges kunnen serveren aanstaande donderdag... en dan neem je op met een kwast in de hand... en dan moet je even nadenken....tussen de hagelbuien door..maar we gaan het doen....

Vanaf donderdag serveren we asperges bij het Binnenhof... enkel en alleen met de beste ham (neemt Jol mee uit Dwingeloo) en met diverse keuzes.... we serveren ze met Malta's...en aan gesmolten boter doe ik niet.... de witte dames gaan met hand-getikte -hollandaise... tot donderdag mensen...

Het seizoen dient zich aan.... 'k heb er zin in....

Kan de mens de wetgeving controleren....

Kan de mens de wetgeving controleren zodat mensjes binnen het gareel lopen... 'k vraag mij dit wel eens af... ik neem zelf vaak examens af binnen de horeca... en heb diverse cursussen gehad aangaande zelf-reflectie... maar toch... hoe objectief ben ik binnen mijn leven... ben ik wel echt objectief... of ben ik mens...

Als je hierover nadenkt.... dan komen er steeds meer vragen... is een 'diender' , een onafhankelijk-rechter, een controleur van de nvwa, een rector, een examinator die beslist of iemand rij-vaardig is of niet... objectief...
Helaas mensen... reële objectiviteit bestaat niet... de mens is namelijk een dier wat zich omhoog kan likken, gevoelig is voor aaien, dominant kan zijn over hun die recessief zijn..

Er vanuit gaande dat objectiviteit niet een reële factor is binnen onze samenleving, kom ik tot de conclusie dat wetten niet te handhaven zijn en dat de mens tot dom is bestempeld. Er zijn wetten verzonnen, maar de controleurs blijken mensen...die mensen controleren...

Ik geloof niet meer in de controlerende mens... we zullen iets anders moeten verzinnen... zelfreflectie 'der controlerende' is een mooie term, maar is geen issue...

Ons Nederland is verworden tot een maatschappij, waarbij controleurs niet meer weten onder elkaar waarop zij moeten controleren.... en weet u dat is alleen maar menselijk, maar wel erg gevaarlijk.... de één doet het zo en de ander net anders...

Maar ach ja, dat het een rotzooitje is verworden deert niemand.. we meten met diverse maten en zijn mens...en dat dit allemaal iets meer kan gaan kosten... maak geen drol uit... 

De politie is een rommeltje, de politiek is een rommeltje, de banken zijn een rommeltje en zo ook de nvwa.... en daar hebben we mee te doen.

Het is en blijft mensenwerk wat de controlerende doet... en de één doet het zo en de ander heel anders..... de controlerende mens.... blijkt mens met al haar nukken en gedogen..... 

echte objectiviteit bestaat niet....

Bewust niet veranderen... kost soms moeite...

Wij mogen wonen binnen een gebouwtje wat zowat honderd jaar geleden gebouwd is en die bouwstijl van toen bevalt mij goed.... echter we hebben zo'n twintig jaar geleden een update gedaan dus deze zal binnen het leven nog éénmaal plaatsvinden...

Nimmer wilde ik een 'gelakt' huisje, een huisje wat voldeed en voldoet aan de 'opdragen inzichten'.... en dit komt door een gebeurtenis uit het verleden.... 'k deed ooit eens een catering op niveau aangaande het culinaire...en ter locatie schrok ik van het aangezicht der woning en had ik binnen seconden mijn oordeel geveld, maar het bleek anders... het huisje bleek achter de schermen veel architectuur te bevatten...

Geweldig vond ik dat..... je komt ergens, krijgt een belevingsbeeld maar het blijkt anders en die gewaarwording heeft mij gevormd aangaande huisjes, tuinen etc..... 
Ons huis heeft een voorom en daar geef ik weinig om... ook de voortuin doet mij minder dan de achtertuin..  

Ik respecteer het oordeel van de vakman... die ooit ons 'kotje verbouwde' naar het heden met behoud van materialen van toen, maar toch met oog voor de bewoners... ons  ''kotje' krijgt een update... maar we houden ons niet aan de regels.... de houten vloer is nu gelukkig versleten... en daar houd ik van... nu de looppaden zichtbaar zijn kunnen we gaan oliën, het schilderwerk van toen versplinterd.. harde verf... maar moet aangepast worden, de tegeltjes bij de gashaarden blijven evenals de marmeren schoorsteenmantels.. uit 1920....
De badruimte zal aangepast worden evenals de keuken maar enkel efficient ...  en eenvoudig... (ook voor de toekomstige aanhang), we hebben toen alles geupdate, twintig jaar geleden, dus nog één keer...

Ons bemodderde oprijlaantje ter garage zal blijven..... enkel omdat mensen het niet kunnen begrijpen....
De tuin doet het goed en is zonder te vermoeden functioneel...
Soms kost het moeite om niet mee te doen met de meute.... maar het maakt alles wel interessanter...

'k brandde vanavond even het haarde binnen de buitenkeuken om de oven te verkennen en dan wordt ik vrolijk... net zo vrolijk als dat ik momenteel ter arbeid ga.....  privé geef ik weinig om de voorkant... om aanzien....'k heb veel geleerd in de loop der jaren... alles draait om beleving..... en dat is interessant...