Vier mei

Vier mei, vandaag vrij.
Ik wil niet bloggen, geen zin, vier mei is een dag om na te denken.
Respect tonen voor hun die het leven lieten en toch weer gedonder op de 'dam', respectloos.
Welkom in het land van verloedering!!

Outdoor cooking

Vandaag ons toe te passen maatwerk in de praktijk gebracht bij een Hotel 'in de buurt'.
Best spannend, maar mijn persoonlijke missie volbracht, nieuw voor hun en voor ons.
Ik moet zeggen dat wat we in overleg met dit hotel, via de 'tray-out' een zeer inspirerende leerschool hebben verkregen, waarbij ons nieuwe concept een 'zonnige' toekomst tegemoet gaat voor beide partijen.

Bedrijven kunnen voorzien van uniek 'maatwerk' is een voor ons, grote uitdaging die de beleving aangaande consumeren zal fundamenteren voor belanghebbende bedrijven.
Niet zomaar iets verkopen, nee, eerlijk praten (filosoferen) met eigenaar en tot overeenstemming proberen te komen. Tot elkaar komen, waarbij er altijd een 'win win' situatie moet ontstaat, dit is ons doel en aannemelijk ook het doel van aanvragende partij.

Ik heb een goede en leerzame avond gehad!
Vanavond laat een sollicitatie geschreven naar dit Hotel, want ik wil ook werken van twaalf uur tot twintig uur.
Nog geen reactie gehad of is nu te laat?

Ik wacht af!!!!!!!!

Weerofiel

Wat is een weerofiel?
Iemand zoals U en ik, die gebukt gaat onder de weersinvloeden op menselijk lichaam.
Wij zijn verwend vorige week door de aangename temperaturen en ineens moet de kachel weer aan, daar word ik niet vrolijker van!
Remedie: toch proberen te genieten van die momenten tussen de buien door van zowel gezin als van het werk.

Een 'Ridder' aan tafel

Vanavond een bekende 'Ridder' aan tafel gehad bij Hotel Wesseling.
Een ridder met 'Jonkvrouw', een charmante dame die mede neerstreek in het Dwingeloose.
Ik houd van dit soort mensen, uitermate belangrijk voor de horeca sector, maar gewoon in doen en laten, prive zichzelf kunnen zijn. Menig brigade zou staan te trillen, maar hier niet, bij ons, zo zijn wij niet.
Frappant, binnen het amicale kwam de zorg ook nog even aan bod en dan sta ik met mijn gesprekspartner op hetzelfde spoor, waarbij hij aangaf: waarom staat er niemand te schreeuwen om veranderingen binnen bereidingen te kunnen verkrijgen.
Dit vind ik interessant, de mensen die het niet voor elkaar krijgen binnen de 'zorg' hebben een concrete inspiratie nodig.
Dit houdt dus in dat Sjaak Jobse, meesterkok, water naar de zee heeft gedragen in al die jaren, hij heeft nooit de ultieme medewerking verkregen deze materie te kunnen ontplooien door de beleidsbepalende instanties die beleving van bereiding niet als prioriteit hadden en, hoe wordt de horeca binnen de zorg nu dan echt geinfiltreerd, of dus niet!
Hoe verkrijg je de beleving op het bord binnen de zorg?